Bagaimana untuk mematerikan Tungsten Carbide?

    Produk Tungsten Carbide digunakan dalam banyak aplikasi, termasuk alat pemotong, penggerudian, tebukan dan pelbagai aplikasi lain. Karbida Bersimen memberikan rintangan haus yang unggul dan memanjangkan hayat pelbagai alat haus dan pemotongan ini. Menyebabkan komponen utamanya ialah tungsten, yang merupakan sumber yang jarang dan tidak boleh diperbaharui, harga karbida bersimen agak tinggi. Di samping itu, karbida bersimen mempunyai kekerasan yang agak tinggi, dan kekuatan lenturannya jauh lebih rendah daripada logam lain, seperti keluli. Atas dua sebab ini, karbida bersimen mesti disambungkan kepada logam lain dengan cara yang berbeza, seperti melalui sambungan berulir, pengapit, dan kimpalan. Artikel ini bercakap tentang cara mematerikan tungsten karbida pada logam lain.

1. Apakah tungsten karbida?

    Tungsten karbida (WC), juga dirujuk sebagai karbida bersimen, adalah bahan komposit yang dihasilkan melalui proses yang dipanggil metalurgi serbuk. Serbuk WC dicampur dengan logam pengikat, biasanya kobalt atau nikel, dipadatkan dalam perkakas prabentuk, dan kemudian disinter dalam relau. Istilah "disimen" merujuk kepada zarah tungsten karbida yang ditangkap dalam bahan pengikat logam dan "disimen" bersama, membentuk ikatan metalurgi antara zarah tungsten karbida dan pengikat (WC-Co), dalam proses pensinteran. Industri karbida bersimen biasanya merujuk kepada bahan ini sebagai "karbida" semata-mata, walaupun istilah tungsten karbida dan karbida bersimen digunakan secara bergantian.  Karbida mempamerkan kekuatan mampatan yang tinggi, menentang pesongan, dan mengekalkan nilai kekerasannya pada suhu tinggi, sifat fizikal yang berguna terutamanya dalam aplikasi pemotongan logam. 

2 . Dua mata untuk memastikan kejayaan dalam memateri karbida tungsten

A. Menguruskan tegasan yang disebabkan oleh pengembangan pembezaan

B.Kadar penguncupan bahan induk dan pembasahan karbida oleh aloi pateri

    Semasa pemanasan dan penyejukan, logam induk asas biasanya akan mengembang dan mengecut pada kadar yang lebih tinggi daripada karbida.  Tungsten karbida mempunyai kadar pengembangan haba kira-kira 1/3 hingga 1/2 daripada keluli.  Apabila pemasangan brazed sejuk, tekanan sisa mungkin terbina dalam karbida.  Penyejukan seragam yang perlahan bagi karbida sentiasa disyorkan untuk mengelakkan tekanan dan kemungkinan retak. Pelindapkejutan tidak digalakkan kerana ia boleh menyebabkan keretakan pada karbida akibat penguncupan cepat logam asas induk.

3. Bagaimana untuk memilih aloi braze

    Tungsten karbida sukar dibasahi. Aloi pateri perak dengan penambahan kecil Nikel (Ni) biasanya digunakan untuk memateri karbida kepada keluli. Sudah tentu, kedua-dua karbida dan keluli mesti bersih supaya aloi pateri lebur boleh membasahi permukaan mengawan sepenuhnya. Mengisar permukaan karbida untuk menghasilkan permukaan yang bersih untuk pematerian adalah perlu. Pengisaran juga mempunyai kelebihan untuk meratakan topografi permukaan karbida, yang boleh membantu dengan pembasahan aloi pateri dan lekatan. Komponen keluli, begitu juga, perlu dibersihkan untuk mengeluarkan sebarang sisa gris, minyak, kotoran atau bahan cemar permukaan lain.  

    ·Aloi pateri perak yang boleh didapati secara komersial dengan tambahan kecil nikel (Ni) dan Mangan (Mn) akan mudah membasahi permukaan karbida bersimen. Aloi pateri ini biasanya menunjukkan pembasahan karbida tungsten yang baik.  Adalah disyorkan untuk memilih logam pengisi pematerian dengan suhu pematerian yang paling rendah mungkin untuk mengurangkan tegasan baki dalam sendi.  

Untuk applikation yang melibatkan pematerian karbida besar, aloi pemateri sandwic sering digunakan.  Jika karbida kecil (1/2 inci2) tidak boleh digunakan, aloi sandwic berfaedah dalam mencegah keretakan dan melengkung karbida. Trimetal ini disalut dengan pengisi braze yang diikat pada kedua-dua belah teras kuprum.  

    ·Walaupun kebanyakan perbincangan adalah mengenai pematerian tungsten karbida (WC), kami akan keliru jika kami tidak menyebut berlian polihabluran atau PCD. Suhu pematerian untuk PCD biasanya disimpan di bawah 1382°F (750°C) untuk mengelakkan degradasi berlian.  Selalunya, pengeluar petua PCD kepada badan keluli akan menggunakan logam pengisi braze bersuhu rendah, perak tinggi, seperti aloi braze BAg-24.  Sesetengah pengeluar menggunakan aloi pateri tanpa nikel atau mangan, seperti aloi pateri BAg-5 atau BAg-7, dengan suhu cair yang lebih rendah dan sifat membasahi karbida dan keluli yang kurang.

    Fluks pematerian digunakan untuk mengelakkan pengoksidaan permukaan yang akan dicantumkan semasa pemanasan pemasangan.  Serbuk fluks digunakan dengan aloi pateri perak biasa.  Serbuk fluks hitam biasanya disyorkan oleh pengeluar braze dan fluks kerana ia mempunyai penambahan boron dan lebih berkesan pada suhu yang lebih tinggi.

    Terdapat beberapa aloi pematerian yang digunakan untuk karbida. Klasik ialah BAG-3, 50% perak dengan Kadmium.  Ini adalah produk yang sangat baik, tetapi ia mempunyai Kadmium. Yang biasa digunakan ialah BAG-7, 56% perak dengan Timah, kerana ia mudah basah; bagaimanapun, ia adalah aloi pateri yang sangat lemah, dan kegagalan sendi adalah perkara biasa dengan aloi ini. Aloi bukan Kadmium terkuat ialah BAG-22, 49% perak dengan mangan, tetapi ia agak bergetah dalam aliran. BAG-24, 50% Perak, bebas kadmium dan merupakan kompromi.  Ia mengalir dengan baik tetapi kira-kira 40% lebih lemah daripada BAG-3 dan BAG-22.

    Kami sangat memilih Black Flux, walaupun ramai yang berjaya menggunakan White Flux. Dalam kedua-dua kes, ia jelas merupakan fluks suhu tinggi. Selain itu, kami mendapati Black Flux yang telah dimurnikan memberikan aliran yang lebih baik dan sambungan yang lebih kuat daripada Black Flux biasa.  

    Kawasan terakhir di mana kesilapan biasa adalah dalam reka bentuk bersama. Pengimpal terlatih biasanya ingin memasang bahagian dan kemudian menjalankan manik. Apabila mereka memateri, mereka mahu memasang bahagian dan kemudian menyedut aloi pateri ke dalam sambungan.   

    Apabila memateri karbida, selalunya lebih berkesan untuk mengagak bahagian tepi dan bawah takuk, kemudian meletakkan kepingan dawai aloi fluks di bawah karbida.  Apa yang anda lakukan ialah memanaskan sehingga karbida mendap di tempatnya.   

    Piawaian sepatutnya ialah karbida pecah atau keluli terkoyak sebelum sambungan gagal.