لحیم کاری صنعتگر ظریف برای اتصال دقیق

لحیم کاری فلز پایه را ذوب نمی کند بلکه با ذوب فلز پرکننده لحیم کاری با نقطه ذوب پایین برای پر کردن شکاف ها به یکدیگر متصل می شود. دارای جوش های مسطح و تغییر شکل های کوچک است که آن را برای جوشکاری اجزای دقیق، مواد غیر مشابه و سازه های پیچیده مناسب می کند. در زمینه هایی مانند الکترونیک، هوافضا و تجهیزات پزشکی ضروری است. با توجه به نقطه ذوب فلز پرکننده لحیم کاری، لحیم کاری به دو دسته لحیم کاری نرم و لحیم کاری سخت تقسیم می شود.

(I) لحیم کاری نرم: "پیوستن خرد" برای قطعات الکترونیکی

لحیم کاری نرم از فلز پرکننده لحیم کاری با نقطه ذوب زیر 450 درجه سانتیگراد استفاده می کند. فلز پرکننده لحیم کاری که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد، آلیاژ قلع سرب است (به تدریج با آلیاژ قلع بدون سرب جایگزین می شود). فلاکس در حین جوشکاری برای حذف لایه های اکسیدی و کاهش کشش سطحی استفاده می شود. برای اتصال دقیق قطعات الکترونیکی، بردهای مدار و اتصالات لوله آب مناسب است که در میان آنها لحیم کاری معمولی ترین فناوری لحیم کاری نرم است.

1. لحیم کاری: "مهارت اساسی" برای جوشکاری تخته مدار

اصل: آهن لحیم کاری قطعه کار را گرم می کند (درجه حرارت 250-350 درجه سانتیگراد) و سیم قلع بدون سرب را ذوب می کند (نقطه ذوب تقریباً 227 درجه سانتیگراد). تحت عمل شار، قلع مذاب شکاف بین پین‌های اجزا و لنت‌های تخته مدار را پر می‌کند و پس از خنک شدن، یک اتصال لحیم کاری را تشکیل می‌دهد.

نقاط عملیاتی:

تمیز کردن قبل از جوشکاری: از کاغذ سنباده برای صیقل دادن پین‌ها و لنت‌های اجزا برای حذف لایه‌های اکسید استفاده کنید. برای پاک کردن لکه های روغن و جلوگیری از لحیم کاری سرد، برد مدار را با الکل پاک کنید.

روش گرمایش: ابتدا نوک آهن لحیم کاری را با قطعه کار (محل اتصال پین و لنت) در تماس قرار دهید. پس از حرارت دادن به مدت 1-2 ثانیه، سیم قلع را تغذیه کنید. از گرم کردن مستقیم سیم قلع خودداری کنید، که ممکن است باعث "لحیم کاری سرد" شود (قلع مذاب قطعه کار را به طور کامل خیس نمی کند).

کنترل مفصل لحیم کاری: مقدار سیم قلع باید "برای پر کردن شکاف بدون سرریز شدن کافی باشد." محل اتصال لحیم کاری باید "مخروطی" باشد. برای جلوگیری از شکستن مفصل لحیم کاری، قطعه را قبل از خنک شدن تکان ندهید.

(II) لحیم کاری سخت: "ضمانت قابل اعتماد" برای قطعات دقیق با استحکام بالا

لحیم کاری سخت از فلز پرکننده لحیم کاری با نقطه ذوب بالای 450 درجه سانتیگراد استفاده می کند. پرکننده های لحیم کاری که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از آلیاژ مس-روی (پرکننده لحیم کاری برنج) و آلیاژ مبتنی بر نقره (پرکننده لحیم کاری نقره). دارای دمای جوش بالا و استحکام جوش بالا است که آن را برای جوشکاری قطعات دقیق با مقاومت بالا مانند ابزارهای برش، مبدل های حرارتی و تیغه های موتور هوا مناسب می کند.

نقاط عملیاتی: قبل از جوشکاری، فلز پایه را از قبل گرم کنید (درجه حرارت 300-500 درجه سانتیگراد) تا از جریان کامل فلز پرکننده لحیم کاری اطمینان حاصل شود. از شار مانند بوراکس و اسید بوریک برای حذف فیلم اکسید روی سطح فلز پایه استفاده کنید. برای جلوگیری از ترک‌های ناشی از اختلاف دمای بیش از حد، عملیات خنک‌سازی آهسته را پس از جوشکاری انجام دهید (به عنوان مثال، قرار دادن در جعبه عایق).

(III) استراتژی انتخاب و روند توسعه روش‌های جوشکاری

در مواجهه با انواع روش‌های جوشکاری، نحوه انتخاب فناوری مناسب با توجه به نیازهای واقعی، کلید بهبود کیفیت و کارایی جوش است. در عین حال، با توسعه فناوری صنعتی، فناوری جوش نیز به سمت «هوشمندی و سبز شدن» در حال پیشرفت است.

(IV) عوامل اصلی برای انتخاب روش جوشکاری

ویژگی های فلز پایه: برای فولاد کم کربن، اولویت به جوشکاری SMAW و CO2 داده می شود. برای فولاد ضد زنگ، جوشکاری TIG و جوشکاری لیزر ترجیح داده می شود. برای آلیاژهای آلومینیوم، جوشکاری AC TIG انتخاب شده است. برای قطعات الکترونیکی از لحیم کاری استفاده می شود.

الزامات محصول: برای اجزای دقیق (مانند قطعات هوافضا)، جوش لیزری و جوشکاری TIG انتخاب شده است. برای قطعات تولید انبوه